ناتوانی جنسی در بانوان چگونه درمان می شود؟

پروسه پاسخ جنسی (Sexual response) شامل چهار مرحله می شود: هیجان، دوره بی هیجان (معمولی)، ارگاسم و نتیجه (رزولوشن).

با این که پژوهش ها نشان می دهند که ناتوانی جنسی یک مشکل رایج است (۴۳ درصد از بانوان و ۳۱ درصد از آقایان میزانی از ناتوانی جنسی در خود را گزارش کرده اند)، اما اکثر افراد نمی توانند به سادگی در مورد این موضوع حرف بزنند.

خوشبختانه بیشتر موارد  مربوط به ناتوانی جنسی قابل درمان هستند پس بسیار مهم است که نگرانی ها و مشکلاتتان را با همسر خود و پزشک متخصص در میان بگذارید.

ناتوانی جنسی می تواند در نتیجه مشکلات بدنی یا روانی رخ دهد.

علل بدنی ناتوانی جنسی

بسیاری از مشکلات سلامتی و بدنی می توانند در کارکرد جنسی افراد تاثیر بگذارند. از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، بیماری قلبی، بیماری های عصبی، عدم تعادل هورمونی، یائسگی، بیماری کلیوی، نارسایی کبد، مصرف مواد مخدر و همچنین الکل اشاره کرد.

علاوه بر این، عوارض جانبی برخی از داروهای خاص نظیر داروهای ضد افسردگی می توانند بر روی عملکرد جنسی افراد و رضایت آن ها در این زمینه تاثیر بگذارند.

علل روانی ناتوانی جنسی

در این زمینه می توان به استرس و آشفتگی مربوط به کار، نگرانی در مورد عملکرد جنسی، مشکلات رابطه ای و زناشویی، افسردگی، حس گناه و یا تاثیرات یک حادثه جنسی در گذشته اشاره کرد.

چه کسانی با مشکل ناتوانی جنسی مواجه می شوند؟

هم آقایان و هم بانوان می توانند تحت تاثیر مشکلات ناتوانی جنسی قرار گیرند. مشکلات جنسی در بزرگسالان در هر رده سنی بروز می کند. در این میان بیشتر از همه بزرگسالانی با سنین بالا تحت تاثیر قرار می گیرند و دلیل آن نیز کاهش میزان سلامت بدنی در اثر بالا رفتن سن است.

ناتوانی جنسی چگونه بانوان را تحت تاثیر قرار می دهد؟

بیشتر مشکلات رایج مرتبط با ناتوانی جنسی که بانوان را تحت تاثیر قرار می دهند عبارتند از موارد زیر:

 در این حالت تمایل فرد برای داشتن رابطه بدنی کم می شود. فاکتور های زیادی می توانند منجر به بروز این عدم تمایل شوند که از جمله آن ها می توان به تغییرات هورمونی، مشکلات پزشکی و برخی روش های درمانی (برای مثال، سرطان و شیمی درمانی)، افسردگی، بارداری، استرس و خستگی اشاره کرد. عادی شدن و خستگی از روتین های همیشگی جنسی نیز می تواند میزان اشتیاق را کاهش دهد. در نهایت فاکتور سبک زندگی نظیر زمینه کاری و مراقبت از کودکان را نیز نباید نادیده گرفت.

:در بانوان، معمولا ناتوانی در تحریک شدن به دلیل عدم لیزی و رطوبت کافی ناحیه واژن است. این ناتوانی نیز می تواند مرتبط با آشفتگی و یا تحریک شدن ناکافی باشد. علاوه بر این، پژوهشگران در حال تحقیق بر روی این موضوع هستند که فشار خون چگونه می تواند واژن و کلیتوریس را تحت تاثیر قرار دهد و مشکلات تحریک شدن را در فرد به وجود آورد.

در این حالت فرد به اوج لذت جنسی یا همان ارگاسم نمی رسد. این می تواند به دلیل محدودیت جنسی زن، عدم داشتن تجربه، نبود اطلاعات کافی و فاکتور های روانی نظیر احساس گناه، آشفتگی و مشکلاتی که در گذشته در زمینه جنسی رخ داده است نمود پیدا کند. از جمله دیگر فاکتور هایی که منجر به آنورگاسمیا می شوند عبارتند از عدم تحریک کافی، مصرف برخی دارو های خاص و بیماری های شدید.

 داشتن درد در حین فعالیت جنسی نیز می تواند علل مختلفی داشته باشد، به عنوان مثال وجود یک بافت زخم در اثر عمل جراحی و یا داشتن بیماری های انتقالی جنسی (STD). یک مشکل خاص با نام واژینیسموس نیز می تواند دردناک باشد و در آن شاهد اسپاسم ناگهانی عضلات اطراف ورودی واژن هستیم. این اتفاق در بانوانی رخ می دهد که از دخول و دردناک بودن آن ترس دارند، شاید دلیل آن یک حادثه قدیمی و یا تجربه دردناک باشد.

ناتوانی جنسی در بانوان چگونه تشخیص داده می شود؟

جهت تشخیص ناتوانی جنسی در بانوان، پزشک ابتدا با یک آزمایش بدنی و بررسی کامل علائم مربوطه کار را آغاز می کند. همچنین آزمایش لگن یا همان پلویک انجام می شود تا سلامت ارگان های تناسلی و تولید مثل بررسی گردد و سلول های سرویکس نیز بررسی خواهند شد تا در صورت وجود مشکل سرطان یا پیش زمینه سرطان این موضوع شناسایی گردد.

پزشک ممکن است آزمایش های دیگری را نیز تجویز کند تا هرگونه مشکلات احتمالی سلامتی و بیماری خاص را که امکان تاثیرشان روی ناتوانی جنسی وجود دارد رد کند.

ارزیابی نگرش شما نسبت به فعالیت جنسی و همچنین دیگر فاکتور های احتمالی نظیر ترس، آشفتگی، مشکلات و سو استفاده جنسی در گذشته، مشکلات رابطه ای و یا استفاده از مواد و الکل نیز می تواند به پزشک کمک کند تا علت بروز مشکل را شناسایی کرده و راه درمانی مناسبی را پیشنهاد کند.

ناتوانی جنسی در بانوان چگونه درمان می شود؟

راهکار درمانی ایده آل برای مشکل ناتوانی جنسی در بانوان شامل تلاش تیمی بین زن، پزشک و مشاور های آموزش دیده می شود. انواع مختلف مشکلات جنسی را می توان با رفع علل پیش زمینه روانی و بدنی برطرف کرد. دیگر استراتژی های درمانی بر روی موارد زیر تمرکز دارند:

داشتن اطلاعات و آموزش پیرامون آناتومی بدن انسان ها، کارکرد جنسی و تغییرات نرمال همراه با بالا رفتن سن و همچنین رفتار های جنسی و پاسخ های مناسب می تواند به بانوان کمک کند تا آشفتگی خود را در این زمینه کم کرده و عملکرد بهتری داشته باشند.

این می تواند شامل استفاده از لوازم و موارد تحریک کننده (ویدیو ها و کتاب ها)، خود ارضایی و ایجاد تغییراتی در روتین های جنسی باشد

فانتزی های تحریک کننده و غیر تحریک کننده، تمرینات مربوط به رابطه جنسی، موسیقی، ویدیو ها و یا تلوزیون را می توان برای افزایش آرامش و همچنین از بین بردن آشفتگی مورد استفاده قرار داد.

 رفتار های غیر جنسی (فعالیت های انرژی بخش بدنی که شامل داشتن رابطه بدنی نمی شوند) نظیر ماساژ های مخصوص را می توان جهت ارتقا آرامش و افزایش رابطه بین شریک های جنسی مورد استفاده قرار داد.

داشتن پوزیشن های سکسی که به زن اجازه دهد میزان عمق دخول را کنترل کند می تواند درد را تسکین دهد. نرم کننده های واژنی می توانند درد ناشی از اصطکاک را کاهش دهند و یک دوش آب گرم قبل از رابطه جنسی نیز میزان ریلکس بودن فرد را بالا می برد.

سوالات رایج درباره

موفقیت در درمان مشکل ناتوانی جنسی بانوان به عامل اصلی بروز این اتفاق بستگی دارد. خروجی و نتیجه درمان ها برای ناتوانی جنسی ناشی از مشکلات فیزیکی قابل برگشت مناسب بوده است. ناتوانی جنسی معمولی مرتبط با استرس، ترس و آشفتگی نیز معمولا به کمک جلسات مشاوره، آموزش های خاص و بهبود ارتباط طرفین برطرف می گردد.

هورمون ها نقش مهم و ویژه ای در تنظیم کردن کارکرد جنسی بانوان ایفا می کنند. با کاهش میزان هورمون استروژن در بانوان که مرتبط با بالا رفتن سن و یائسگی است، بسیاری از بانوان تغییراتی را در کارکرد جنسی خود احساس می کنند که از جمله آن ها می توان به نرمی و لیزی ضعیف واژن و حس کم ناحیه تناسلی اشاره کرد.

تحقیقات نشان داده اند که پایین بودن سطح هورمون تستسترون در آقایان نیز می تواند میزان تحریک پذیری جنسی، حس ناحیه تناسلی و ارگاسم را تحت تاثیر منفی قرار دهد. تحقیقات کماکان در حال بررسی مزایای هورمون ها و دیگر مواد دارویی نظیر ویاگرا جهت درمان مشکلات جنسی در بانوان هستند.

بسیاری از بانوان پس از انجام درمان هیسترکتومی یا همان خارج کردن رحم، تغییراتی را در عملکرد جنسی خود تجربه می کنند. از جمله این تغییرات می توان به کاهش تمایل جنسی و نرمی و رطوبت واژن و حس موجود در ناحیه تناسلی اشاره کرد.

این مشکلات می توانند مرتبط با تغییرات هورمونی باشند که پس از هیسترکتومی به وجود می آید. علاوه بر این، رشته های اعصاب و رگ های خونی ضروری برای کارکرد جنسی می توانند در حین این عمل جراحی دچار آسیب دیدگی شوند.

از دست دادن هورمون استروژن پس از رسیدن به دوره یائسگی می تواند منجر به بروز تغییراتی در کارکرد جنسی بانوان شود. تغییرات حسی و روانی که پس از یائسگی گریبان گیر بانوان می شوند در میزان تمایل وی به رابطه جنسی و قابلیتش در تحریک شدن تاثیر خواهند داشت.

درمان خاص اچ آر تی (تعویض هورمون) و یا نرم کننده و مرطوب کننده های واژنی می توانند برخی مشکلات خاص درمان کنند. مصرف یک داروی دهانی روزانه به نام اوسپمیفن (اوسفنا) می تواند بافت واژن را ضخیم تر کند.

البته باید بگوییم که برخی بانوان دوره یائسگی گزارش کرده اند که میزان تمایل جنسی آن ها افزایش یافته است. دلیل آن نیز کاهش آشفتگی مربوط به باردار شدن است. علاوه بر این، بانوان این دوره سنی معمولا تعداد فرزندان کمتری را در مسئولیت خود دارند و به همین دلیل از نزدیکی به شریک جنسی خود بیشتر لذت برده و آرام تر هستند.

بسیاری از بانوان مشکلات کارکرد جنسی را هر چند وقت یک بار تجربه می کنند. با این حال در صورت پایدار بودن این مشکلات که می تواند در شریکان جنسی آشفتگی ایجاد کند و بر روی رابطه آن ها تاثیر منفی بگذارد بهتر است هر چه زودتر جهت ارزیابی به سراغ یک پزشک متخصص بروید.

 

 

این نوشته رو دوست داشتید؟

0
Share on facebook
اشتراک گذاری در فیسبوک
Share on twitter
اشتراک گذاری در توییتر
Share on linkedin
اشتراک گذاری در لینکدین
Share on telegram
اشتراک گذاری در تلگرام

تمامی حقوق برای دکتر انتظاری محفوظ می باشد | طراحی سایت تخصصی همیار سیستم

Shopping Basket