بیماری گال چگونه درمان می شود؟

گال یک بیماری مسری است و می تواند از طریق تماس فیزیکی نزدیک از فردی به فرد دیگر به راحتی منتقل شود. این امر باعث شیوع در محیط هایی مانند خانه، مهد کودک، مدرسه، خانه ی سالمندان یا زندان می شود.

با این حال این بیماری می تواند برروی  افراد در هر سنی، هر شرایط زندگی و وضعیت اقتصادی- اجتماعی تأثیر بگذارد. اگر فردی دچار گال شود، خود فرد و هرکسی که ارتباط نزدیکی با وی داشته باشد، باید همان زمان تحت درمان قرار گیرد.

علائم بیماری گال چیست؟

شروع علائم گال بستگی به این دارد که شخص قبلاً در معرض کنه بوده باشد یا خیر. از اولین باری که فرد در معرض کنه ی گال قرار می گیرد، ۲ تا ۶ هفته طول می کشد تا علایم ظاهر شوند.

این بازه زمانی در آلودگی های بعدی بطور قابل توجهی کوتاه تر است زیرا سیستم ایمنی بدن سریعتر واکنش نشان می دهد  و علائم به طور معمول در طی ۱ تا ۴ روز نمایان می شوند.

نشانه ها و علائم بیماری گال شامل موارد زیر است:

  • خارش: خارش که اغلب شب ها بدتر و شدیدتر می شود. خارش یکی از شایع ترین علائم بیماری گال است.
  • بثورات پوستی: هنگامی که کنه در پوست فرو می رود، اثرات آن بیشتر در لبه های پوستی دیده می شوند و شبیه به کهیر، نیش، جوش یا پوسته پوسته شدن است. ممکن است تاول نیز وجود داشته باشد.
  • زخم: زخم در نواحی آلوده ای که پوست خراشیده شده است ایجاد می شود. زخم های باز می توانند منجر به سوزش شوند، که معمولاً در اثر عفونت ثانویه با استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می شوند.
  • پوسته های ضخیم: گال پوسته پوسته شده، که به نام گال نروژی نیز شناخته می شود، یک شکل از گال شدید است که صدها تا هزاران کنه و تخم کنه در پوسته های پوست پنهان شده و باعث بروز علائم شدید پوستی می شوند.

اکثر اوقات، علایم در افراد مبتلا به گال نروژی به شکل پوسته های گسترده، خاکستری، ضخیم و مرده نمایان می شوند. کنه های ساکن در پوسته های جدا شده می توانند به دلیل غذای تهیه شده توسط خود پوسته ها به مدت یک هفته بدون نیاز به تماس انسانی زندگی کنند.

متداول ترین محل آلودگی در بزرگسالان و نوجوانان شامل موارد زیر است:

  • بین انگشتان
  • اطراف ناخن ها
  • زیر بغل
  • قسمت های داخلی مچ پا
  • کمر
  • داخل آرنج
  • کف پا
  • سینه ها، به ویژه نواحی اطراف نوک سینه ها
  • باسن
  • دستگاه تناسلی مرد
  • زانو
  • تیغه های شانه ها

علایم در نوزادان و خردسالان در مناطق دیگر بدن از جمله موارد زیر نمایان می شود:

  • پوست سر
  • صورت
  • گردن
  • کف دست ها
  • کف پاها

عکس بیماری پوستی گال

علت ایجاد بیماری گال چیست؟

گال یک آلودگی از کنه ی سارکوپتسکبی است که به عنوان کنه خارش انسان نیز شناخته می شود. کنه ماده پس از پنهان شدن زیر پوست، تخم های خود را در تونلی که ایجاد کرده است می گذارد. پس از ورود، لاروها به سطح پوست منتقل می شوند و از طریق تماس فیزیکی نزدیک به بدن، یا میزبان دیگری منتقل می شوند.

گال چگونه منتقل میشود؟

گال بسیار مسری است و از طریق تماس مستقیم پوست به پوست یا استفاده از حوله، ملافه یا مبلمان آلوده به کنه گسترش می یابد. به همین ترتیب، افرادی که بیشتر مستعد آلودگی با کنه هستند عبارتند از :

  • کودکانی که مهد کودک یا مدرسه می روند.
  • والدین فرزندان خردسال
  • بزرگسالان فعال جنسی و افراد دارای شریک جنسی متعدد
  • ساکنان مراکز مراقبت های گسترده
  • افراد مسن
  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، از جمله کسانی که ایدز دارند.
  • گیرندگان پیوند
  • افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می کنند.

برخی مواقع، کودکان ممکن است با آلودگی گسترده ای مواجه شوند و اکثر بدن آن ها را در بر بگیرد. نوزادانی که به بیماری گال آلوده هستند، تمایل به بروز علائم تحریک پذیری دارند  و باعث ایجاد اشکال در خواب و خوردن آن ها می شود.

تشخیص بیماری گال

گاهی اوقات گال را با درماتیت یا اگزما اشتباه می گیرند زیرا این بیماری های پوستی باعث ایجاد خارش و برآمدگی در پوست  می شود. اگر درباره علت بیماری پوستی خود مطمئن نیستید باید با پزشک خود مشورت کنید زیرا داروهای بدون نسخه نمی توانند گال را درمان کنند. پزشک می تواند با معاینه پوست یا با نگاه کردن به ضایعات پوستی در زیر میکروسکوپ، گال را تشخیص دهد.

عوارض بیماری گال

خارش شدید گال مقاومت در برابر خاراندن پوست را دشوار می کند. خراش مکرر می تواند زخم های باز ایجاد کند که مستعد ابتلا به عفونت باشند. عفونت های باکتریایی پوستی مانند ایمپتیگو شایع ترین عارضه گال هستند. علائم آن ممکن است شامل تاول های پر رنگ و رنگ عسلی باشند. این نوع عفونت معمولاً با آنتی بیوتیک ها درمان می شود.

درمان گال

گال بسیار مسری است، بنابراین اگر با فردی که مبتلا به گال شده است تماس نزدیکی داشته اید، توصیه می شود که حتی در صورت عدم بروز علائم نیز درمان را انجام دهید.

گال معمولاً با داروهای موضعی مانند کرم پرمترین ۵ درصد، کرم کروتامیتون یا لوسیون لیندان درمان می شود. در برخی موارد، ممکن است از یک لوسیون بنزیل بنزوات ۲۵ درصد یا پماد گوگرد ۱۰ درصد استفاده شود. بهتر است داروهای موضعی شب اعمال و صبح شسته شوند.

ایورمکتین، یک داروی خوراکی است که در افرادی که دارای مصونیت ایمنی هستند، گال نروژی دارند یا افرادی که به درمان موضعی پاسخ نمی دهند، توصیه می شود.

ایورمکتین نباید در دوران بارداری یا هنگام شیردهی و کودکان با وزن کمتر از ۱۵ کیلوگرم استفاده شود.

داروهای دیگری مانند آنتی هیستامین ها، لوسیون های ضد خارش مانند لوسیون پراموکسین، آنتی بیوتیک ها و کرم های استروئیدی برای تسکین علائم تجویز می شوند.

درمان با داروهای تجویز شده معمولاً به سرعت کنه ها را از بین می برد. ممکن است در ابتدا خارش و بثورات بدتر شوند. با این حال، بهبودی پوست  تا ۴ هفته پس از درمان مشاهده می شود. برخی افراد برای رهایی کامل از کنه ها به بیش از یک دوره درمانی نیاز دارند.

طول درمان بیماری گال چقدر است؟

داروهای گال ممکن است کنه ها و تخم ها را به سرعت از بین ببرد و بیماران معمولاً می توانند ۲۴ ساعت پس از شروع درمان به مدرسه بروند یا کار کنند. با این حال، خارش ممکن است برای چند هفته ادامه یابد. این نتیجه یک واکنش آلرژیک مداوم در پوست است. اگر خارش بیش از چهار هفته ادامه داشته باشد یا بثورات جدیدی ظاهر شود، به پزشک خود مراجعه کنید. ممکن است لازم باشد مجدداً از داروهای گال استفاده کنید.

ایا درمان خانگی بیماری گال امکانپذیر است؟

درمان های خانگی برای گال اغلب توصیه نمی شود. برخی آلودگی ها ممکن است بدون درمان برطرف شوند. با این حال، درمان های گیاهی، مانند درخت چای و روغن های نیم، به طور مداوم برای درمان گال موثر نیستند. بنابراین توصیه می شود به پزشک مراجعه کرده و درمان دارویی انجام دهید.

راه های پیشگیری از بیماری گال

  • با فرد مبتلا به بیماری گال تماس پوستی برقرار نکنید.
  • با وسایل مشکوک به آلودگی از جمله پتو، لباس و ... تماس برفرار نکنید.
  • لباس ها، ملحفه و وسایل رختخواب و حوله ها را با آب جوش بشورید.
  • وسایل خانگی که قابل شستشو نیستند را به مدت حداکثر سه روز در کیسه پلاستیکی کاملا بسته قرار دهید.
  • همه قسمت های خانه رو جارو بکشید و پاکت جارو برقی را دور بیاندازید.
  • از برقراری رابطه جنسی با فرد مبتلا به گال خودداری کنید.
  • از وایتکس و از آب جوش برای تمیز کردن سطوحی که ممکن است آلوده شده باشند استفاده کنید.

این نوشته رو دوست داشتید؟

0
Share on facebook
اشتراک گذاری در فیسبوک
Share on twitter
اشتراک گذاری در توییتر
Share on linkedin
اشتراک گذاری در لینکدین
Share on telegram
اشتراک گذاری در تلگرام

تمامی حقوق برای دکتر انتظاری محفوظ می باشد | طراحی سایت تخصصی همیار سیستم

Shopping Basket