علائم عفونت مثانه در زنان و مردان چیست؟

عفونت مثانه در زنان بسیار بیشتر از مردان است.  تخمین زده شده است که بیش از ۵۰ درصد از خانم ها حداقل یک بار در طول زندگی خود دچار عفونت مثانه می شوند.  بیشتر این عفونت ها بدون عارضه هستند که معمولاً در اثر باکتری اشرشیاکلی (E. coli) ایجاد می شوند.

اصطلاح “بدون عارضه” برای توصیف عفونت هایی است که در زنان سالم اتفاق می افتد. خلاف آن عفونت های مثانه “پیچیده” است که برای افراد با شرایط زمینه ای دیگر رخ می دهد مانند افرادی که دارای سوند ، استنت های ادراری ، دیابت، بارداری و … هستند.

 اگرچه عفونت مثانه بدون عارضه اغلب به راحتی با یک دوره ی کوتاه آنتی بیوتیکی درمان می شود ، اما می تواند برای شخص مبتلا به آن بسیار ناراحت کننده باشد.

 عفونت مثانه معمولاً هنگام ورود باکتری ها به مجرای ادراری ، لوله ای که ادرار را از بدن خارج می کند ، رخ می دهد و سپس به مثانه منتقل می شود.

 هنگامی که عفونت به مثانه برسد ، باکتری ها می توانند به لایه مثانه بچسبند و باعث التهاب آن شوند، که به آن سیستیت گفته می شود.  باکتری ها می توانند از مثانه به کلیه ها نیز منتقل شوند و در نتیجه منجر به عفونت کلیه شوند.

 چندین عامل وجود دارد که می توانند خطر ابتلا به عفونت مثانه را افزایش دهند ، از جمله:

  • مقاربت مکرر جنسی
  • داشتن رابطه جنسی با شریک جدید
  • استفاده از دیافراگم و اسپرم کش به عنوان روش جلوگیری
  • ادرار نکردن بلافاصله پس از مقاربت جنسی
  • ابتلا به دیابت
  • ابتلا به عفونت مثانه یا کلیه در طی ۱۲ ماه گذشته
  • تغییر در سیستم ادراری

علائم عفونت مثانه در زنان و مردان چیست؟

 علائم عفونت مثانه در زنان می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد یا سوزش هنگام ادرار کردن
  • نیاز فوری و مکرر به ادرار کردن ، که غالباً به مقدار کمی ادرار منتقل می شود
  • ناراحتی در پایین شکم
  • ادرار بد بو
  • ادرار کف دار
  • خون در ادرار

علائم عفونت مثانه در مردان می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • احساس سوزش در هنگام ادرار کردن
  • تکرر ادرار گاهی ممکن است حجم ادرار بسیار کم باشد.
  • احساس نیاز به دفع فوری ادرار حتی وقتی که مثانه خالی باشد.
  • درد در ناحیه ی شرمگاهی
  • ترشح از نوک آلت
  • احساس درد در قسمت پایین کمر
  • تب خفیف
  • ادرار بد بو
  • بی اختیاری ادرار
  • خون در ادرار
علائم عفونت مثانه

 مبتلایان به عفونت کلیه علائم مشابهی دارند، اما ممکن است دارای علائم زیر شوند:

  • تب
  • کمردرد یا درد در پهلو ها یا کشاله ران
  • حالت تهوع یا استفراغ

 پزشک معمولاً می تواند عفونت مثانه را پس از شرح حال از علائم بیمار و انجام آزمایش ادرار تشخیص دهد. آزمایش ادرار به دنبال حضور گلبول های سفید در ادرار و علائم التهاب است که نشان دهنده عفونت می باشد.

اگر پزشک به عفونت کلیه مشکوک باشد، ممکن است آزمایش کشت ادرار را توصیه کند.  کشت ادرار آزمایشی است که برای شناسایی باکتری های مختلفی که ممکن است در نمونه ادرار وجود داشته باشند مورد استفاده قرار می گیرد. در موارد زیر ممکن است انجام کشت ادرار توصیه شود:

  • فرد علائمی را تجربه کند که مشابه عفونت مثانه نیست.
  • فرد به عفونت های مکرر مثانه مبتلا شود.
  • دارای عفونت مثانه "مقاوم" است که با آنتی بیوتیک بهبود نمی یابد.
  • ظرف ۲۴-۴۸ ساعت پس از شروع آنتی بیوتیک احساس بهبودی نمی کند.
  • فرد مبتلا باردار است.

آنتی بیوتیک برای عفونت مثانه

افراد مبتلا به عفونت مثانه ساده معمولاً با یک دوره کوتاه آنتی بیوتیک درمان می شوند. گزینه های درمانی متفاوت هستند، اما موارد زیر رایج ترین تجویز عفونت مثانه سیستیت هستند:

  • تریمتروپریم - سولفامتوکسازول ۱۶۰-۸۰۰ میلی گرم دو بار در روز به مدت ۳ روز
  • نیتروفورانتوئین مونوهیدرات - ۱۰۰ میلی گرم دو بار در روز به مدت ۵-۷ روز
  • فسفومایسین ترومتامول ۳ گرم در یک دوز واحد

 به نظر می رسد که یک دوره ۳ روزه درمانی به اندازه یک دوره ۷ روزه درمانی کارآمد است و افراد عوارض جانبی کمتری را تجربه می کنند.  عوارض جانبی معمولاً ناشی از رشد بیش از حد قارچ است که می تواند باعث بثورات و واژینیت قارچی شود.  دوره ۳ روزه نسبت به رژیم ۷ روزه نیز مقرون به صرفه تر است.  یک درمان تک دوز نیز موجود است ، اما به طور کلی منجر به کاهش میزان بهبودی و عود مکرر می شود.

 معمولا روز بعد از شروع درمان علائم بیمار بهبود می یابد. حتی اگر کسی احساس بهتری داشته باشد ، باید دوره آنتی بیوتیک را کامل مصرف کند تا به طور کامل عفونت از بین برود.  اگر کل دوز را مصرف نکنندپ، عفونت ممکن است برگردد و درمان دفعه دوم دشوارتر خواهد بود.

افراد مبتلا به عفونت های پیچیده تر مثانه معمولاً به مدت ۷-۱۴ روز نیاز به مصرف آنتی بیوتیک دارند. عفونت های پیچیده شامل مواردی است که در دوران بارداری رخ می دهد یا در افرادی که دیابت یا عفونت خفیف کلیه دارند.  همچنین توصیه می شود که مردان مبتلا به عفونت حاد ادراری نیز به مدت ۷-۱۴ روز آنتی بیوتیک مصرف کنند.

 به طور معمول، از فلوروکینولون ها و آنتی بیوتیک های بتا-لاکتام برای درمان عفونت های تهاجمی استفاده می شود. این آنتی بیوتیک ها موثر هستند، اما به دلیل نگرانی در مورد مقاومت باکتری ها، برای درمان اولیه توصیه نمی شوند.

جلوگیری از عفونت مثانه در زنان

 با توجه به مشکل نگران کننده باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک، پزشکان سعی می کنند زنانی را که دارای عفونت منظم مثانه هستند تشویق کنند تا در صورت امکان از راهکارهای پیشگیری استفاده کنند. این استراتژی ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

به نظر می رسد عفونت مثانه در زنانی که از اسپرم کش ها و دیافراگم استفاده می کنند بیشتر باشد.

این کار ممکن است به شستشوی هر باکتری که وارد مثانه می شود کمک کند.

زنان یائسه بهتر است از مصرف استروژن داخل واژن برای کاهش خطر عفونت بهره مند شوند. 

این روش در صورتی که شخص به طور مکرر دچار عفونت مثانه شود و به سایر اقدامات پیشگیرانه پاسخ ندهد ممکن است توصیه شود.

برای عفونت مثانه چه بخوریم؟

 افراد می توانند با وارد کردن آب زغال اخته بدون قند، دی مانوز، سرکه سیب، اسید اسکوربیک (ویتامین C) و پروبیوتیک ها در رژیم های غذایی خود از بروز عفونت مثانه جلوگیری کنند. از بین این راه حل ها ، زغال اخته و دی مانوز محبوب ترین هستند.

 نوشیدن آب زغال اخته بدون قند یا مصرف مکمل های زغال اخته اغلب به عنوان یکی از راه های جلوگیری از عفونت های مکرر مثانه تبلیغ می شود.  تصور می شود ترکیباتی که به عنوان پروانتوسیانیدین های موجود در زغال اخته یافت می شوند از چسبیدن باکتری به دیواره های مجرای ادراری و مثانه جلوگیری می کنند و خطر عفونت را کاهش می دهند. دوز توصیه شده روزانه ۳ لیوان آب زغال اخته شیرین نشده یا ۲ عدد قرص روزانه است ، تا زمانی که عفونت فروکش کند.

دی مانوز یک قند طبیعی است که در میوه های خاصی مانند زغال اخته و بلوبری وجود دارد.  دی مانوز به اندازه آنتی بیوتیک ها در جلوگیری از عفونت های مکرر مجاری ادراری در زنان مؤثر است.

 قند به هر باکتری E. coli می چسبد و از چسبیدن آنها به دیواره های دستگاه ادراری یا مثانه جلوگیری می کند.  سپس باکتری ها از طریق ادرار خارج می شوند.

 دی مانوز به صورت پودر یا کپسول موجود است.  دوز توصیه شده ۵۰۰ میلی گرم هر ۲ ساعت به مدت ۵ روز است.  افرادی که عفونت های مکرر مثانه را تجربه می کنند ، می توانند دوز روزانه کمتری از دی مانوز را به عنوان یک اقدام پیشگیرانه مصرف کنند.

این نوشته رو دوست داشتید؟

2
Share on facebook
اشتراک گذاری در فیسبوک
Share on twitter
اشتراک گذاری در توییتر
Share on linkedin
اشتراک گذاری در لینکدین
Share on telegram
اشتراک گذاری در تلگرام

تمامی حقوق برای دکتر انتظاری محفوظ می باشد | طراحی سایت تخصصی همیار سیستم

Shopping Basket