چگونه شپش ناحیه تناسلی را از بین ببریم؟

این شپش علاوه بر نواحی تناسلی می تواند دیگر مو های ضخیم بدن را نیز تحت تاثیر قرار دهد. از جمله این مو ها می توان به مژه، ابرو، ریش، سبیل و هر گونه مو در نواحی شکم و کمر اشاره کرد.

شپش ها را می توان با چشم غیر مسلح دید. طول بدن این موجودات در حدود ۲ میلی متر بوده و رنگی خاکستری تا قهوه ای دارند. با اینکه این شپش ها معمولا از طریق تماس جنسی به افراد دیگر منتقل می شوند اما بغل کردن و بوسیدن نیز می توانند از راه های انتقال آن ها به شمار روند. 

این شپش ها به ندرت از طریق لوازم مشترک از قبیل حوله، لباس، رختخواب و کمد به افراد دیگر انتقال می شوند. شپش ها بیشتر در نوجوانان و افراد بالغی رایج هستند که از نظر جنسی فعالند. شپش ناحیه تناسلی واگیردار ترین بیماری منتقل شونده جنسی است. احتمال انتقال شپش از فرد مبتلا به شریک جنسی او بسیار زیاد است. 

حقایقی کوتاه درباره شپش ناحیه تناسلی

  • ابتلا به شپش ناحیه تناسلی الزاما به معنای بهداشت نامناسب نیست.
  • رایج ترین علامت شپش ناحیه تناسلی، خارش است.
  • شپش ناحیه تناسلی می تواند به دیگر نواحی پوشیده از مو در بدن منتقل شود که از جمله آن ها می توان به سینه، ریش و مژه ها اشاره کرد.
  • جهت رفع شپش ناحیه تناسلی از لباس ها و رختخواب، باید آن ها را با آب داغ شستشو داد.
  • زنان باردار و کودکان در صورت ابتلا به شپش ناحیه تناسلی باید هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنند.

درمان شپش ناحیه تناسلی

علائم شپش ناحیه تناسلی شامل خارش، ضایعات پوستی و حضور تخم شپش می باشد. شپش ها می توانند به وسیله دارو های بدون نسخه درمان شوند. شامپوها، لوسیون ها و پماد های ضد شپش بدون نیاز به نسخه در داروخانه ها موجود هستند. دکتر داروساز دارویی مناسب را به فرد پیشنهاد خواهد داد.

در صورت ابتلا در حین بارداری، قبل از مصرف هر گونه دارو ملاقات با پزشک ضروری است. اغلب داروها یکبار اعمال شده و سپس ۷ روز دیگر در صورت مشاهده شپش دوباره اعمال می شوند.

تمامی افراد مبتلا به شپش باید تا زمان درمان کامل از هر گونه تماس فیزیکی نزدیک با افراد دیگر خودداری کنند. تمامی افرادی که با فرد مبتلا در تماس نزدیک بوده اند باید تحت درمان قرار گیرند.

برخی شپش ها نسبت به برخی داروها مقاومت یافته اند. در صورت موثر نبودن یک دارو، باید ابتدا از اعمال مستقیم آن اطمینان یافته و سپس درمانی جایگزین را از پزشک یا داروساز خود درخواست کرد.

با این حال، امکان دارد با وجود مصرف دارو تخم شپش ها باقی مانده و شپش های جدید به وجود آیند. اعمال دوباره دارو ۷ روز پس از مرتبه اول این اطمینان را به فرد می دهد که شپش های جدید قبل از رسیدن به بلوغ جنسی از بین خواهند رفت.

نواحی مبتلا باید یک هفته پس از مرتبه دوم مصرف، از نظر وجود شپش بررسی شوند. متخصصان حوزه سلامت (پزشکان، پرستاران و…) می توانند در این مورد به فرد کمک کنند. امکان دارد تخم شپش ها یا پوسته خالی آن ها حتی پس از درمان موفقیت آمیز برای مدتی باقی بمانند. در صورت بروز این موارد باید به پزشک مراجعه شود.

زگیل تناسلی در زنان

علائم شپش ناحیه تناسلی

ممکن است حضور شپش از ۵ روز تا ۳ هفته پس از اولین تماس احساس نشود. خارش و تحریک پوست علائم عمده ابتلا به شپش هستند. خارش در ناحیه تناسلی نه در اثر گزش حشره بلکه در اثر واکنش حساسیتی به بزاق و مدفوع شپش وجود می آید.

معمولا شدت خارش در هنگام شب بیشتر است. پس از ابتلا به شپش ناحیه تناسلی، نقاط قرمز رنگ و ضایعات پوستی پدیدار خواهند شد که اغلب به صورت برآمدگی هایی کوچک و قرمز رنگ هستند. خارش این موارد می تواند به باقی ماندن جای زخم منجر شود.

علاوه بر این موارد، امکان دارد نقاط آبی رنگی بر روی ران ها و ناحیه پایینی شکم پدیدار شوند. ممکن است نواحی دیگری از بدن نیز علائمی را بروز دهند، از جمله این نواحی می توان به شکم، ناحیه بالایی ران ها، قفسه سینه، سبیل و ریش اشاره کرد.

کودکان علائمی را در اطراف مژه های خود نشان خواهند داد. شپش هایی که از نواحی مبتلا جدا شده و می افتند، می توانند مانند پودری به رنگ سیاه یا قهوه ای تیره بر روی پوست یا لباس زیر نمایان شوند. همچنین امکان دارد مقداری خون بر روی لباس زیر مشاهده شود. این خون ناشی از خارش و در نتیجه آن آسیب دیدن پوست است.

آیا شپش قابل دیدن است؟

امکان مشاهده شپش ها به وسیله چشم غیر مسلح وجود دارد. طول یک شپش تناسلی بالغ نزدیک به ۲ میلی متر است. این شپش دارای ۶ پا بوده و رنگی قهوه ای تا خاکستری دارد. پا های عقبی این حشره بزرگ بوده و مانند چنگک های یک خرچنگ به نظر می رسند.

 این پا های عقبی بزرگ جهت چسبیدن به مو ها استفاده می شوند. تخم شپش بسیار کوچک، بیضی شکل و دارای رنگی زرد تا سفید است. این تخم ها محکم به قاعده مو می چسبند. امکان دارد علائم شپش در مو های ضخیم قابل مشاهده باشند. که از جمله این مو ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • موهای صورت از جمله ریش و سبیل
  • ابروها
  • مژه ها
  • مو های اطراف مقعد
  • موهای زیر بغل
  • موهای ناحیه تناسلی
برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.

عوامل ایجاد کننده شپش

تماس بدنی نزدیک با فردی دیگر جهت انتقال شپش الزامی است. این حشرات قادر به پریدن، پرواز کردن یا شنا کردن نبوده اما با این حال می توانند از یک تار مو به تار موی دیگر بخزند. در اینجا برخی از راه های رایج انتقال شپش بیان شده است:

  • هر گونه تماس جنسی
  • تماس بدنی غیر جنسی از جمله بغل کردن، بوسیدن (شیوع کمتر)
  • به اشتراک گذاشتن حوله، رختخواب و دیگر وسایل شخصی

عوامل خطرزا در ایجاد شپش ناحیه تناسلی

عوامل خطر ابتلا به این حشره شامل موارد زیر می شوند:

  • فعال بودن از نظر جنسی مخصوصا در دوره نوجوانی
  • داشتن شرکای جنسی متعدد
  • ارتباط جنسی با فرد مبتلا
  • به اشتراک گذاشتن حوله، رختخواب یا لباس ها
شپش ناحیه تناسلی

زمان مراجعه به پزشک

در اغلب موارد، مصرف داروهای بدون نسخه سبب درمان موفقیت آمیز این بیماری می شود. در صورت بروز موارد زیر افراد به کمک پزشکی نیاز خواهند داشت:

  • داروهای بدون نسخه قادر به کشتن شپش ها نیستند.
  • ابتلا به شپش در حین بارداری، زیرا امکان دارد دارو های بدون نسخه برای فرد مناسب نباشند.
  • بروز عفونت پوستی در اثر خارش
  • داشتن سن کمتر از ۱۸ سال در هنگام ابتلا

عوارض شپش

در صورت عدم درمان، عوارض این بیماری پدیدار خواهند شد. خارش نواحی مبتلا می تواند سبب ریزش پوست آن نواحی و افزایش خطر ابتلا به عفونت پوست شود. درصورت ابتلای مژه ها به این شپش خطر التهاب و عفونت نیز وجود خواهد داشت. از نمونه های این التهابات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • التهاب پلک (بلفاریت)
  • التهاب ملتحمه (کنژنکتیویت)
  • التهاب قرنیه (کراتیت اپی تلیال)

نحوه تشخیص شپش

شپش و تخم های آن از طریق معاینه دیداری نواحی مبتلا به راحتی تشخیص داده می شوند. استفاده از ذره بین در این مشاهده مفید خواهد بود.

در صورت مشاهده شپش های در حال حرکت، ابتلا به شپش تشخیص داده می شود. وجود تخم ها الزاما به معنای ابتلا به شپش نیست.

ممکن است پس از درمان موفقیت آمیز این بیماری، پوسته برخی تخم ها باقی بماند. پزشک جهت احتیاط انجام غربالگری بیماری های منتقل شونده جنسی دیگر را نیز درخواست خواهد داد.

پیشگیری از شپش ناحیه تناسلی

در اینجا نکاتی جهت پیشگیری از ابتلا به شپش بیان شده اند:

در صورت ابتلا، از انتقال آن به دیگران پیشگیری کنید. این پیشگیری شامل خودداری از رابطه جنسی تا هنگام درمان موفقیت آمیز و عدم استفاده مشترک از حوله ها و دیگر لوازم شخصی می باشد.

در صورت ابتلای فرد به شپش، شرکای جنسی نیز باید جهت احتیاط تحت درمان قرار گیرند.

باید از داشتن شرکای جنسی متعدد خودداری کرده زیرا سبب افزایش خطر ابتلا می شود.

باید جهت کاهش خطر ابتلا به شپش و دیگر عفونت های منتقل شونده جنسی به صورت منظم آزمایش های دوره ای انجام داد.

من شپش دارم چیکار کنم؟

  • پس از ابتلا تمامی لباس ها، پوشش های تخت، حوله ها و موارد دیگر را با آب حداقل ۵۵ درجه سلسیوس شستشو داده و سپس به مدت حداقل ۲۰ دقیقه با خشک کن، خشک کنید.
  • موارد غیر قابل شستشو را به مدت ۲ هفته در یک کیسه پلاستیکی قرار داده.
  • نیازی به سم زدایی خانه نیست اما وسایل نرم را می توان با استفاده از اسپری و مکش تمیز کرد.
  • قبل از استفاده از هر گونه دارو یا روش درمانی، نحوه استفاده آن را از داروساز یا پزشک خود پرسیده و با دقت از دستورات آن ها پیروی کنید.

این نوشته رو دوست داشتید؟

0
Share on facebook
اشتراک گذاری در فیسبوک
Share on twitter
اشتراک گذاری در توییتر
Share on linkedin
اشتراک گذاری در لینکدین
Share on telegram
اشتراک گذاری در تلگرام

ساعات حضور در مطب

  • شنبه ۱۴ الی ۱۹
  • یکشنبه ۱۴ الی ۱۷
  • دو شنبه ۱۴ الی ۱۸
  • سه شنبه ۱۵ الی ۱۹
  • چهار شنبه ۱۵ الی ۱۹

تمامی حقوق برای دکتر انتظاری محفوظ می باشد | طراحی سایت تخصصی همیار سیستم

Shopping Basket